Man, man, zoiets moogt ge niet publiceren. Is die politieker uit zijn krammen geschoten tegen mij, zei mijn grootvader. Ik fronste de wenkbrauwen.
Allé, allé, ge weet wel, over dat getto.
En nu moet ge niet denken dat ik iets tegen politiekers heb, ging mijn grootvader verder. Want gewone mensen –politiekers zijn geen gewone mensen- kunnen soms ook wat uit hun botten slaan. Soms heb ik goesting om in de grond te kruipen als ik die drammerige lezersbrieven onder ogen krijg. Neem nu die poll op uwe website over een landelijke gemeente. Voor veel mensen is dat hét moment om hun eigen frustraties op de mensen los te laten. Mij niet gelaten, het doet goed om af en toe eens stoom af te laten maar als ze het zo goed weten moeten ze zelf in de politiek gaan, zeg ik altijd.
Die laatste petitie bijvoorbeeld, de simpele vraag of er een zebrapad nodig is voor de voetgangers op de Dooistraat ter hoogte van de Kloosterstraat. Iedereen is het ermee eens maar met evenveel plezier begint een lezer te klagen dat ze de belastingen op Rozendaal maar moeten afschaffen omdat er op Rozendaal (Rozenberg) geen stoepen zijn en dat de stoepen die er wel zijn, beplant zijn met bomen en struiken zodat de voetganger verplicht is om op straat te lopen. En als er fonteinen in het centrum staan, moeten ze ook geen spaarlampen kopen, vindt hij of zij. Waar slaat dat nu op?…
Ik weet niet of het u ook is opgevallen maar als een nieuwe wijk wordt aangelegd, wordt vandaag telkens eerst de straat aangelegd al dan niet afgeboord met stoepen. En opgepast als er een boompje staat. Een gezonde boom krijgt blaadjes en die kunnen op hun gazon vallen. En dan maar water spuiten als de zon twee dagen te hard op dat gras schijnt. En de helft van het water komt op straat terecht.
Weet ge, ze zouden van al die wijkjes in de gemeente speelwijkjes moeten maken waar men het de auto verschrikkelijk moeilijk maakt. Man, man, man, als het van mij zou afhangen dan was er op Rozendaal en in andere wijken geen enkele stoep meer. Ik zorgde voor een verschrikkelijk moeilijke doorgang voor de auto’s en voor de rest speeltuigen, grasveldjes, een paadje voor de kinderkoets, verharde pleintjes voor volleybal, handbal, basketbal, minivoetbal, een pleintje voor dat pluimpjesspel, ja, badminton, bloemekes, struikjes, boompjes met laagstamfruit, fantaseer maar.
Maar de mensen, die zijn gek jong, ze vragen een ellenlange rechte straat met een stoepje. Weet ge, gij herinnert u dat misschien niet maar jaren geleden lag de Dautenstraat zo bol als een ronde bal. Als ge daar met uwe auto doorreed moest iedereen in de wagen links gaan zitten want anders viel uwe auto om. Snel rijden? Onmogelijk. Maar ja, de moderne tijd, hé. Een mooie vlakke weg waar ge kunt doorperen. Tot er te veel wordt doorgepeerd en ze weer verkeersremmers willen. Nee jong, ik begrijp de mensen dikwijls niet.

De Blinde

Onze columnist is geen lid van de redactie. De redactie neemt dan ook geen verantwoordelijkheid naar de inhoud van deze column.

Tekst: Externe Bron Fotograaf: Externe Bron