Jongens, jongens, wat een sneeuw…
En glad dat het is…
Kan de gemeente niet alle wegen en fietspaden sneeuwvrij maken…
Dat iedereen zijn stoep maar eens veegt…
Ja, het is (bijna) zover. De mensen bij de bakker, de slager en gazettenverkoper moeten naar iets anders op zoek om te klagen.
Maar ik vond het wel leuk. De sneeuw. Hij werd een beetje vuil op plaatsen waar de auto’s te vaak hadden gereden en ik had gehoopt op een nieuw wit laagje maar het heeft niet mogen zijn. Ik ben enkele keren gaan wandelen rond de Dautenvijvers. Zou de boomkikker het overleefd hebben? Ik heb alleen een bordje gezien met zijn naam erop. Een tijdje geleden was ik er ook geweest maar na die wandeling leek ik wel andere schoenen aan te hebben. Weggezakt in de modder. Heerlijk toch die sneeuw… Door de voetsporen heb ik zelfs een nieuw weggetje gevonden waarvan ik het bestaan niet vermoedde. Ik woon nochtans al enkele jaren in Diepenbeek.
Maar nu eerst applaus. Voor Leon Bikkembergs. Hij heeft me net verteld dat hij nog 30 jaar in de gemeenteraad wil zetelen. Om de Diepenbekenaar te dienen. Het weze hem gegund. Duivenmelkers weten wellicht nog dat een van de duiven van Leon in 2004 een fantastische prestatie leverde maar nu heeft Leon het helemaal alleen gedaan. Allé, toch een beetje met uw hulp want gij hebt voor hem gestemd. Tranen van geluk bij een jubileum van zoveel jaar maar ook tranen van ontgoocheling en verdriet bij Yvonneke Dewarier. Haar zou immers zijn ingefluisterd dat ze de stoel van Leon mocht komen innemen maar Leon weet niet van ophouden. Misschien kan hij zijn drankcamion nog eens van stal halen. Om oud vuil, heel oud vuil, te gaan opruimen bij enkele vluchtelingen. Ja, die kunnen niet binnen op het containerpark. Het OCMW zou dat doen, heeft het beloofd maar geen tijd zeker. Weet je wat ik straf vind? Een tijdje geleden vertelde ik het al. Brussel geeft Diepenbeek geld voor inrichting van appartementen/huizen voor enkele vluchtelingen. Maar dat betekent nog niet dat het geld daarvoor gebruikt wordt. Dus ging een vluchteling een tafel met vier stoelen kopen in een kringloopwinkel. Kostprijs? 20 euro. Ik herhaal: twintig euro. Dan naar het OCMW om het bonnetje in te ruilen. De vluchteling kreeg slechts 10 euro. Reden? Hij had op voorhand moeten vragen aan het OCMW of het wel kon. Weet ge, daar moet ik van kotsen!
De Blinde
Onze columnist is geen lid van de redactie. De redactie neemt dan ook geen verantwoordelijkheid naar de inhoud van deze column.
Tekst: Externe Bron Fotograaf: Externe Bron
